Berichten

jezelf in situaties brengen

De opdracht was om vier lagen te beschrijven in het plan voor een ‘one minute’ over míjn Rotterdam. Ik begon met een regenworm en eindigde met water en ruimtelijkheid. De rivier lonkte.

Op pad gaan met als doel om open te staan voor wat zich aandient. Dat kan dan dus eigenlijk overal zijn, aangezien zich overal wel iets aandient. Mits je vertraagt en bereid bent je doelgerichtheid te beperken tot ‘het jezelf in situaties brengen’.

De nijlgans die zich volkomen bij je op zijn gemak lijkt te voelen, is alweer weg voor je je van het unieke van de situatie bewust bent. Zo’n moment vastgelegd te hebben beschouw ik nog steeds als een van de meest bijzondere dingen van filmen.

En dat dat dan te zien is in de stad, op het scherm tegenover station Rotterdam Centraal, en op de videowall boven Ahoy. Supertrots!

kwesties van tijd

Net zoals je taal kunt gebruiken om een reclametekst te schrijven, maar je er ook een betoog, gedicht, roman, brief of boodschappenlijst mee kunt maken, heeft ook video een breed palet aan mogelijkheden. Daarnaast vind ik zelf ook interessant wat je door de omgang met het medium kunt ontdekken over de wereld en jezelf. Als je filmt, doe je iets. Filmen is een activiteit die invloed heeft op de beelden en op je manier van kijken.

Sinds vorig jaar werk ik aan een documentaire over draaiorgels. In januari had ik een eerste versie van de film klaar, maar daarna deden zich goede mogelijkheden voor om er verdieping in aan te brengen. Daarom heb ik het afgelopen half jaar extra opnames gemaakt. Keuzes maken wordt nu wel lastiger, omdat er meer te kiezen is.

Zolang ik mij kan herinneren houd ik ervan om niet alleen zelf dingen te maken, maar ook om te kijken naar mensen die iets maken. Ik kan daar helemaal in opgaan. Ook als ik film. Ook voor de draaiorgelfilm heb ik een scène gefilmd, waarin ogenschijnlijk weinig gebeurt, maar waarnaar ik heel lang kan kijken. Dit soort scènes vormen tegelijkertijd voor mij ook de grootste uitdaging in de montage, waarin relatief fluks een verhaal uit de verf moet komen.

Timelapses geven de tijd daarentegen juist versneld weer. Ze geven een andere kijk op hoe we normaal gesproken waarnemen. Terwijl de camera op statief gedurende langere tijd losse frames knipt, hang je als filmer werkloos rond op een locatie. Hierboven een timelapse van bomen in de stad die ik in 2008 maakte.

waterkant

waterkant

vanaf het dakpark

dakpark

Vanmorgen bracht ik een bezoek aan het Dakpark.
Met hier de Marconitorens als in een maquette.

rotterdam

station

Voor het station rond 8u30.

boom aan het water

van nelle

lente avond

lente

lente

wilhelminapier

wpier

Elke week loop ik naar de Wilhelminapier om cursus te geven.
Op het goede moment valt dan net de schemering in.

blauw kabinet

parkkade

grijs gras

Portfolio Items