jezelf in situaties brengen

De opdracht was om vier lagen te beschrijven in het plan voor een ‘one minute’ over míjn Rotterdam. Ik begon met een regenworm en eindigde met water en ruimtelijkheid. De rivier lonkte.

Op pad gaan met als doel om open te staan voor wat zich aandient. Dat kan dan dus eigenlijk overal zijn, aangezien zich overal wel iets aandient. Mits je vertraagt en bereid bent je doelgerichtheid te beperken tot ‘het jezelf in situaties brengen’.

De nijlgans die zich volkomen bij je op zijn gemak lijkt te voelen, is alweer weg voor je je van het unieke van de situatie bewust bent. Zo’n moment vastgelegd te hebben beschouw ik nog steeds als een van de meest bijzondere dingen van filmen.

En dat dat dan te zien is in de stad, op het scherm tegenover station Rotterdam Centraal, en op de videowall boven Ahoy. Supertrots!

oproep

Vannacht droomde ik dat ik bij de Belastingdienst ging werken. Het was een gelukzalige ervaring. Voor elk besluit dat afweek kreeg ik alle rust en ruimte voor contemplatie in een groot licht gebouw met zachte muziek en vriendelijk knikkende collega’s.

Met het oog op het exploreren van nieuwe wegen roep ik je hulp in.

Van advocatuur via journalistiek en kunstacademie naar zelfstandig filmmaker en docent heb ik mij redelijk veelzijdig ontwikkeld, zowel dienstbaar als autonoom. Het pad lijkt thans uitgekomen op een vlakte met 360° uitzicht.

Het lijkt mij erg fijn om mijn veelzijdigheid op voor mij nieuwe manieren in te zetten. Ik denk bijvoorbeeld aan de inzet van film bij persoonlijke ontwikkeling, aan het visueel tekstueel en/of analytisch bijdragen aan projecten, aan onderzoek met inzet van film en fotografie.

Wie helpt mij aan ideeën voor nieuw, concreet, prikkelend en levensvatbaar aanbod ?

Degene met het best bruikbare idee bied ik graag een dag lang mijn diensten aan op een van de gebieden:
– film (regie, camerawerk en montage)
– workshop of cursus (camera en montage)
– interviewen, gespreksvoering, luisteren, meedenken
– fotografie en (web)design
– planontwikkeling, subsidieaanvraag, begroting (tekstredactie en/of inhoudelijk sparringpartner)
– administratie en belastingaangifte (eenmanszaak)
– taxidermie (vogels)
– coaching (op persoonlijk vlak)

Ik ben gediplomeerd als: Drs. bestuurswetenschappen, Mr nederlands recht, en MEd kunsteducatie en volgens vrienden erg geschikt als coach.

 

 

kwesties van tijd

Net zoals je taal kunt gebruiken om een reclametekst te schrijven, maar je er ook een betoog, gedicht, roman, brief of boodschappenlijst mee maken, heeft ook video een breed palet aan mogelijkheden. Daarnaast vind ik zelf ook interessant wat je door de omgang met het medium kunt ontdekken over de wereld en jezelf. Als je filmt, doe je iets. Filmen is een activiteit die invloed heeft op de beelden en op je manier van kijken.

Sinds vorig jaar werk ik aan een documentaire over draaiorgels. In januari had ik een eerste versie van de film klaar, maar daarna deden zich goede mogelijkheden voor om er verdieping in aan te brengen. Daarom heb ik het afgelopen half jaar extra opnames gemaakt. Keuzes maken wordt nu wel lastiger, omdat er meer te kiezen is.

Zolang ik mij kan herinneren houd ik ervan om niet alleen zelf dingen te maken, maar ook om te kijken naar mensen die iets maken. Ik kan daar helemaal in opgaan. Ook als ik film. Ook voor de draaiorgelfilm heb ik een scène gefilmd, waarin ogenschijnlijk weinig gebeurt, maar waarnaar ik heel lang kan kijken. Dit soort scènes vormen tegelijkertijd voor mij ook de grootste uitdaging in de montage, waarin relatief fluks een verhaal uit de verf moet komen.

Timelapses geven de tijd daarentegen juist versneld weer. Ze geven een andere kijk op hoe we normaal gesproken waarnemen. Terwijl de camera op statief gedurende langere tijd losse frames knipt, hang je als filmer werkloos rond op een locatie. Hierboven een timelapse van bomen in de stad die ik in 2008 maakte.

de filmervaring

Zowel van het filmen, als van het bekijken van opnames leer ik altijd het nodige.

Het filmen maakt me bewust van de beweeglijkheid van mijn aandacht, de mate van toegankelijkheid van de ander, of ik al dan niet ontspannen ben, en ook van momenten die juist vooral zonder vorm van controle of bewustzijn lijken te kunnen bestaan. Als ik me op mijn gemak voel bij iemand film ik losser, inventiever. Dieren confronteren mij vaak met de hoeveelheid gedachten die ik heb. Pas als ik die loslaat komt er plaats voor een ander soort contact of co-existentie.

Opnames hebben me altijd verrassingen gebracht, dingen die ik niet opmerkte op het moment maar wel gefilmd bleek te hebben. Nu denk ik dat het voornemen om te gaan filmen je waarneming intensiveert, maar het filmen zelf ook een deel van je aandacht opslokt, waardoor je ook weer dingen mist. Al doe je je best om je aandacht breed te houden, je moet soms toch op knoppen drukken. Al met al interessante materie, vind ik.

Met een highspeedcamera van de universiteit van Wageningen maakte ik enige tijd geleden op de markt opnames van meeuwen. Het grappige aan die camera, die een maximale framerate van 22.000 beelden per seconde haalde, was dat je met het indrukken van de ontspanknop vastlegde wat in de seconden eraan voorafgaand opgenomen was.

jonge vos

Waar kun jij film voor inzetten?

Onlangs blikte ik terug op mijn werk: Wat heb ik de afgelopen tijd als filmmaker eigenlijk allemaal gemaakt en gedaan, wat was er leuk, wat minder, wat geslaagd en wat niet. Ik zal er geen doekjes om winden: het meest trots ben ik op het tot stand brengen van mijn vrije werk. Iets bedenken en uitvoeren, ook zonder of met weinig budget, geeft goeie energie.

Het werken aan opdrachten heeft me daarentegen ook vaak veel gebracht. Het vertrouwen dat mensen in mij stelden heb ik altijd bijzonder gevonden. Ik kwam op plekken waar ik zonder camera nooit terecht zou zijn gekomen: hing uit een helikopter om luchtopnames te maken, stond pal naast een gigantisch schip dat te water werd gelaten, maar filmde net zo goed het verschonen van een luier met het oog op psychologische voorlichting.

De mooiste opdrachten zijn die, die mij vrijheid geven in de invulling en uitvoering, waar ik over mee kan denken, die een mooi doel dienen, en waarbij ik met integere mensen kan werken. Dat kan zowel met als zonder camera.

Ik reed ooit voor een korte film naar Londen met al mijn filmapparatuur om vossen te filmen in de stad. Op internet had ik gevonden in welke delen van de stad ze zaten, en daar had ik een B&B geboekt. Dezelfde middag nog liep ik rond op verkenning, maar trof natuurlijk geen enkele vos. Die komen rond de schemering uit hun schuilplaatsen. Ik had twee avonden, daarna moest ik weer terug. In een lunchroom vroeg ik daarom aan de uitbater of hij wist waar vossen zaten. Hij schreef op een briefje de naam van een straat vlakbij, waar hij met zijn gezin woonde. Ik zou er vanaf een uur of elf ’s avonds vossen treffen. Vaste prik, volgens hem. En jawel, terwijl ik de straat binnenreed, rolden ze als op bestelling over straat.

Het jonge vosje hieronder heb ik de tweede avond gefilmd. Hoewel hij later nieuwsgierig mijn kant op kwam, kwam het niet tot een gefilmde ontmoeting. Van alle opnames is een kort fragment in de film terecht gekomen.

 

haantje

Ik raad je aan om deze zomer eens een paar uur uit te trekken om dieren te filmen.
Je zult je dan ongetwijfeld gaan afvragen hoe lang de opnames moeten duren en wanneer je een goede opname hebt.
Tot het moment dat er ineens een ontmoeting plaatsvindt, en dat jij dat hebt vastgelegd.

Een interessante samenkomst van zijn en kijken.

 

 

volkstuin

Vertraagde opnames met de GH3, vertraagde weergave van gitaar en zingende zaag (Hans Muller).
Op zoek naar de sfeer van de tuin die dag.

boom aan het water

sprout it out

Ik vind het fascinerend om planten uit zichzelf te zien bewegen. Timelapses maken die bewegingen zichtbaar.
Hieronder eerst een waterhyacint (op 12000x reële snelheid) en daaronder mosterdzaad (op 4500x reële snelheid).

deux-chaises

cactussen

into the great wide open

Begin september was ik op Vlieland voor de eerste editie van het zeer ontspannen popfestival Into The Great Wide Open en maakte ik met een piepklein HD-cameraatje ter plekke een aantal ultrakorte filmpjes voor de fesitvalwebsite. Hierboven tref je er eentje. De andere tien waren via de festivalsite te bekijken.

over mij

Voor de start met mijn studie autonome beeldende kunst in 1998 aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam was ik zes jaar advocaat bij een sociaal advocatencollectief. Daarna was ik enige tijd redacteur bij een dagelijks tv-programma. 2002 markeerde mijn start als zelfstandig filmer met zowel vrij werk als werk in opdracht, het geven van film- montagecursussen en het initiëren van en deelnemen aan projecten.

Mijn vrije werk varieert van documentaires en korte fictiefilms tot installaties met foto- en videowerk. De vragen die ik mezelf stel zijn vaak filosofisch getint. Vooral het spanningsveld tussen het (van buitenaf) kijken naar de dingen en de (innerlijke) ervaring fascineert mij. Dieren spelen daarbij vaak een belangrijke rol, omdat zij voor mij model staan voor de directe ervaring die je als individu een gevoel van verbondenheid met de wereld kan geven.

In September 2017 rondde ik een Master Kunsteducatie aan ArtEZ Hogeschool voor de Kunsten af, met een onderzoek naar de rol van het onbewuste bij de beoefening van kunst en wetenschap. Het verslag is te vinden in de databank van het Landelijk Kenniscentrum Cultuureducatie.